Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018

Ενθάδε κείται...

 

 

 

 

(Εκ της ποιητικής συλλογής "Άσματα Νεκρικά)

Ενθάδε κείται


Κάποιο υγρό απόγευμα του Φθινοπώρου με όψη άχρονου οδοιπόρου
πήρες την ατραπό που οι ζωντανοί φοβούνται
τον δρόμο που στα πλάγια του, όλοι οι νεκροί κοιμούνται !

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

"Εν τω κοιμητηρίω"


Με σκωπτικήν διάθεσιν όταν γραία με ηρώτησε επιμόνως περί της εξόδου είς το Α κοιμητήριον των Αθηνών κάποιο απομεσήμερο προ διετίας.

Το αφιερώνω δέ είς γέροντα άγνωστον είς εμέ, ο οποίος κάποτε σαν βρεθήκαμε εμπρός της εισόδου μου αντέτεινε, "Παρακαλώ πρώτος εσείς".




Τα βήματα μου έσυρα εν είδει περιπάτου
πρωίαν του Σαββάτου
εν τω κοιμητηρίω
τι θέαμα γελοίο. 

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Στις εικοσιμιά του Αυγούστου


Στις εικοσιμιά του Αυγούστου, με νεκρούς πολλές δεκάδες
θα κατακλεισθούν τα μέσα με θρασείς και μασκαράδες
που θα λέν με περηφάνεια πως απ τα μνημόνια βγήκε, ελευθέρα η Ελλάς
και θα κλαύσει εώς δακρύων
....και ο πλέον φουκαράς !


 Ν.Β.

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

Οι Παιδούλες....

Πίνακας του
William-Adolphe Bouguereau (1825-1905)


Οι Παιδούλες

(In Memoriam)

Οι παιδούλες που γελούσαν
και που έπαιζαν αντάμα
τώρα πια βουβές θα μένουν
τυλιγμένες στοργικά
μές της γης τα σωθικά. 

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2018

Αρλεκίνοι

Πάμπλο Πικάσο - Αρλεκίνος

Ποιοί είναι εκείνοι οι αρλεκίνοι
που θρονιαστήκαν μές στο παλάτι
μ΄ένα γινάτι που βγάζει μάτι
και την ζωή μας την διαφεντεύουν
δίχως ντροπή, μας κοροιδεύουν ;

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Ένας βλάκας και μισός



O αξιολογότατος κωμικός μας Χρήστος Ευθυμίου.




Επ αφορμής της ειδήσεως περί υπάρξεως κειμένου στήριξης εκ του “πνευματικού κόσμου” της επαισχύντου συμφωνίας των Πρεσπών σχετικώς με το Σκοπιανό ζήτημα, το εγκατελειφθέν είς την τύχην του επί 25ετίαν και πέραν, είς την λήθην και είς τας σκοπιμότητας ενός πολιτικού κόσμου είς σήψιν βαθείαν, κατά το δόγμα “Σε λίγα χρόνια ποιός θα το ενθυμείται”, το παρόν ελαχίστων λέξεων, κείμενο. 

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Κύθηρα...



Αντουάν Βατό - "Ταξίδι στα Κύθηρα"


Ω νήσος σύ ονειρική ως κόρη ομοιάζεις
που εξάπλωσε νωχελικά στο μέσον της θαλάσσης
σύ την ψυχήν μου σύγκορμον συχνώς αναταράζεις
με περασμένες θύμισες που έρχονται σαν πλαγιάζεις .