Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

ANTIO

Σάν μία σκέψη πάντα έρχεσε και φεύγεις
μές το μυαλό μου ζείς για πάντα νοερά
μέσα στον κόσμο έχεις μάθει ν΄αποφέυγεις
όποιον σ΄αγάπησε σωστά κι αληθινά


Ποτές δεν ένιωσα γιατί αυτό το κάνεις
ίσως δεν έπρεπε να μάθω τελικά
όμως να ξέρεις πως πολύ προτού πεθάνεις
έχεις αδειάσει της ψυχής τα σωθικά


Τι νά ναι αυτό που στην ζωή σ΄έχει πληγώσει
τόσο βαθιά και τόσο μέσα στην καρδιά
κι όποιος προσπάθησε μ΄αγάπη να σε ζώσει
πάντα του φέρθηκες σκληρά κι ειρωνικά


Αντίο πρέπει να σου πώ αγαπημένη
για κάποιο λόγο δεν μας πρέπει η ευτυχία
μές την ζωή είν΄η ασχήμια ζυμωμένη
αυτού του κόσμου του μικρού με αηδία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου