Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

ΧΑΡΙΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ


Γυρνώ με πόνο του μυαλού μου τις σελίδες
να δώ τί έχει απομείνει τελικά
απ'των ηρώων την θυσία,τις ελπίδες
που όλοι σβήσαν απ΄τον χάρτη ξαφνικά

Με θλίψη βλέπω πως πολλά δεν έχουν μείνει
αχαριστία του ανθρώπου μιά ζωή
σε όσους νοιάστηκαν για αυτόν,πάντοτε δίνει
πικρό ποτήρι λησμονιάς,χωρίς πνοή

Μόνο ο αγέρας που χτυπά στο παραθύρι
μαζί του φέρνει τις ανάσες των παιδιών
τα βογγητά και τις κραυγές που έχουν σπείρει
πάνω στις ράχες των απάτητων βουνών

Κι αν ένας τάφος και σταυρός δεν σε χωρίζουν
απο τα αδέρφι σου που πέσατε ψηλά
μιά ηλιαχτίδα κι ένα φώς σας ξεχωρίζουν
φάρο μονάχο για όσους ζούν στα χαμηλά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου