Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ

Άγριες μάχες ήταν όλη η ζωή σου
ποτές δεν έζησες μικρά και ταπεινά
πληγές γεμάτο ήταν όλο το κορμί σου
μα κι η ψυχή σου προδομένη φοβερά


Εχθρό ποτέ σου δεν λογάριασες κανένα
πάντοτε έκανες αυτό που πρέπει το σωστό
γενιές μυριάδες ξαναζούν μέσα στο αίμα
π'άφησες άφθονο να τρέχει και ζεστό


Xιλιάδες σκύβουν οι εχθροί απ΄το σπαθί σου
το χέρι πιάνεται απ'το θανατικό
η προδοσία του λαού ανταμοιβή σου
όλοι σε ξέχασαν τον πιό σημαντικό


Η λησμονιά πάντοτε χαίρεται παιδιά της
να έχει εσένα κι όσους κάναν το σωστό
κι η αηδία αιώνες μές στην αγκαλιά της
κλαίει για σας που δεν σας άξιζε αυτό


Μιά μέρα τα φερε η ζωή έξω στο κρύο
χέρι να απλώσεις για ακόμα μιά φορά
να πείς στον κόσμο τον μικρό στερνό αντίο
που μόνο πίκρες σε χει μάθει πως κερνά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου