Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Πές μου το άκουσες ξανά
μάνα την κόρη να πουλά
για ένα πιάτο της ντροπής
στα δυό σε κόψαν κι΄όμως ζείς


Μές τις σπηλιές του μαχαιρά
ζήσαν θεριά ανθρωπινά
και στις κρεμάλες της ντροπής
σβήσαν τα όνειρα θαρρείς


Κόρη εσύ της ομορφιάς
μην κλαίς και μην λυπάσαι
με τ΄όνειρο της λευτεριάς
ξυπνάς μα και κοιμάσαι


Πάνω στην τρέλλα των καιρών
ψάχνεις το δίκιο των θεών
μα δε θα το βρεις δώ στη γή
κύπρος, πληγή μας ανοιχτή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου