Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

"ΕΙΣ ΔΙΧΟΝΟΙΑΝ"



Ω διχόνοια κατατρέχεις
των ελλήνων τις ψυχές
τόσο πια που δεν αντέχεις
τις πληγές τις ανοιχτές

Τόσο αίμα,τόσο δάκρυ
όπου εχύθηκε στην γής
πέρα ως πέρα,άκρη ως άκρη
κλαίουσα στέκει η πατρίς

Κι έπειτα απο τόσο θρήνο
κι απο τέτοιον οδυρμό
την γεννήτρα γή αφήνω
τυλιγμένη στον θυμό

Τέτοιο μίσος,προδοσία
οφθαλμόν αντί οφθαλμού
είν η μόνη περιουσιία
του τρανού αυτού λαού

Νικηφόρος Βυζαντινός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου