Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

ΣΕ ΜΙΑΝ ΝΕΚΡΗ...

Κι όμως αυτή σου η απουσία
απο την θλίψη καλυμένη
εδήλωνε μιάν παρουσία
απο καιρό πιά ξεχασμένη

Και η σιωπή σου ως σκοτάδι
πέφτει βαριά μές την ψυχή
με κυνηγάει κάθε βραδι
ώσπου να έρθει η χαραυγή


Φεύγεις και σύ, μ΄εγκαταλείπεις
σε μέρη πάς αλαργινά
με την ελπίδα πως μου λείπεις
πως θα πονώ παντοτινά


Πως μου ζητάς να σε αφήσω
να ζήσω με τους ζωντανούς
άλλην νεκρή θε, να υμνήσω
γώ πιο νεκρός κι απ τους νεκρούς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου