Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018

Ενθάδε κείται...

 

 

 

 

(Εκ της ποιητικής συλλογής "Άσματα Νεκρικά)

Ενθάδε κείται


Κάποιο υγρό απόγευμα του Φθινοπώρου με όψη άχρονου οδοιπόρου
πήρες την ατραπό που οι ζωντανοί φοβούνται
τον δρόμο που στα πλάγια του, όλοι οι νεκροί κοιμούνται !




Σε λίγο τίποτα απο σέ δεν θα χει απομείνει
παρά το φάντασμα που θα κρατά το παγωμένο σου το χέρι πονετικά και στοργικά με μόνο του σκοπό το να σε φέρει στη χώρα που κάθε ελπίδα σβήνει.

Και σύ κοιτάζοντας προσεκτικά το παρελθόν σου αναμοχλεύοντας τις μέρες σου επί γης
δε θα βρεις παρά ψήγματα σιγής
πιο θλιβερά και απο το θλιβερό παρόν σου.


Και σαν οι ζωντανοί θρηνούν διαβάζοντας το "Ενθάδε κείται" ω, δύστυχοι πόσο αγνοούν
πως είναι προτιμότερο πολύ, εκ μιάς ζωής που αγνοείται !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου